صفر . میانه ی انتظار های ملتهب

         کلمه ی ست و کلمه ای

         سلام و خداحافظ ...

 یک . درون چار دیواری گرفتار

        به هر طرف بغضی که می خواهد ترکیده شود

        پلک نمی زنم تا که تو نبینی ... 

 دو . نردبانی به آسمان می گذارم

       تا به چشمانت نگاه کنم

       ماه من ...

 سه . شکل کودکی می شویم

         بزرگ می شویم در خیالات

         اوهام چون دودی که می روند و نمی آیند...

 چهار . گاهی می ترسم که تمام شوی

          خودکار

         و نیمه بماند

         نگاهت ...

 پنج . چیز عجیبی در سکوتت

        از جنس کلماتی

        که من نمی شناسم ...

 شش. می شوی شبیه من / می شوی شبیه زن          

           وزن شعر می شوی / زن ز زن ز زن ز زن 

           یک کفن برای من / من کفن کفن کفن

           می کشم به روی خود / در درون قبر تن

           استخوان شکسته شد / در فشار دست تو

           خاک خاک می شوم / نیست می شود بدن

           بعد تازه می شوم / روح روح روی تو

           دست تو دوباره دار

           دست تو

           رسن

           رسن ... 

                                                                                              عکس از مرتضا ابراهیمی